سه دانشمند با مطالعه روی روند انقراض هزاران گونه از مهرهداران به این نتیجه رسیده اند که بشر در مسیر وقوع بزرگترین فرایند انقراض پس از نابودی دایناسورها در حدود 66 میلیون سال پیش قرار گرفته است و زمانی برای جبران کردن نتیجه فعالیت های مخربش ندارد.
جمعیت شیرها طی 20 سال گذشته بیش از 40 درصد کاهش داشته است
نتایج این مطالعه جدید نشان می دهد جمعیت نزدیک به 9000 گونه مهره دار از جمله پستاندارانی مانند یوزپلنگ ها، شیرها و زرافه ها از سال 1900 تا 2015 با کاهشی بی سابقه مواجه شده است. نزدیک به 200 گونه در طول 100 سال گذشته منقرض شده اند و این انقراض ها نشان دهنده آغاز ششمین دوران انقراض کلی در زمین است که میتواند عواقب جبران ناپذیری برای انسان ها داشته باشد.
به گفته رودولفو دیرزو محقق دانشگاه استنفورد، این یک مورد نابودی زیستی است که به صورت جهانی رخ می دهد، حتی اگر تعدادی از گونه های مورد مطالعه در جایی از جهان باقی مانده باشند. محققان با بررسی 27600 گونه پرنده، دوزیست، پستاندار و خزنده که نیمی از مهره داران شناخته شده را تشکیل می دهند، دریافتند 8851 مورد از آنها، یعنی درحدود 32 درصد از آنها دچار کاهش شدید جمعیت و کوچک شدن زیستگاه شده اند.
بررسی دقیق تر 177 گونه از پستانداران نشان داد بیش از 40 درصد از آنها دچار کاهش شدید جمعیت شدهاند و این یافته به آن معنی است که میلیاردها حیوانی که زمانی در زمین پرسه میزدند، اکنون دیگر وجود ندارند. دانشمندان این کاهش شدید جمعیت را فرسایش عظیم بزرگترین تنوع گونههای زیستی تاریخ زمین میدانند.
به گفته دانشمندان دوره ششم انقراض در زمین هم اکنون آغاز شده و فرصتی برای انجام اقدامات تاثیرگذار باقی نمانده است، زیرا در نهایت تنها دو تا سه دهه دیگر وقت باقی مانده است. همه نشانهها به بزرگترین یورش به تنوع گونههای زیستی طی دو دهه آینده اشاره دارند. برای مثال تا سال گذشته کمتر از 7000 یوزپلنگ در جهان باقی مانده بود و جمعیت آنها تا 15 سال آینده ممکن است 53 درصد کاهش پیدا کند. اورانگوتانهای بورنئو و سوماترا نیز سالها است در گروه جانداران در حال انقراض قرار گرفته اند زیرا زیستگاه های خود را از دست داده اند.
جمعیت شیرها طی 20 سال گذشته بیش از 40 درصد کاهش داشته است و شیرهای آفریقای غربی در آستانه انقراض قرار دارند و تنها 400 مورد از آنها باقی مانده است. دلیل وقوع و امتداد این فجایع، تداوم فعالیت های مخرب انسان و در نتیجه آن ازبین رفتن زیستگاههای جانداران، کاهش تعداد آنها و تخریب شرایط اقلیمی است.
منبع: hamshahrionline.ir – washingtonpost.com
