این جزیره تنها حدود 0.5 کیلومتر مربع مساحت دارد و اکنون حدود 80 گربه و فقط سه ساکن سالمند در آن زندگی میکنند. نسبت گربهها به انسانها تقریباً 27 به 1 است.
به گزارش فرادید؛ آوشیما در قرن هفدهم شکل گرفت و زمانی یک جامعه پررونق ماهیگیری با نزدیک به 900 نفر جمعیت بود. ماهیگیران برای مقابله با موشهایی که به تورها آسیب میزدند، چند گربه به جزیره آوردند.
اما با افول صنعت ماهیگیری در قرن بیستم، ساکنان بهتدریج جزیره را ترک کردند و بسیاری از گربهها باقی ماندند و بهسرعت تکثیر شدند.
حدود ده سال پیش، جمعیت گربهها به 200 عدد میرسید، اما در سال 2018 برنامه گسترده عقیمسازی اجرا شد و تعداد آنها به کمتر از نصف کاهش یافت. از آن زمان تاکنون، تولد بچهگربه جدیدی گزارش نشده است.
اکنون همه گربهها بالای 7 سال سن دارند و حدود یکسوم آنها به بیماریهای ناشی از همخونی دچارند. گربهها در خانههای متروکه و ساختمانهای فرسوده زندگی میکنند؛ سازههایی که در اثر طوفانها و گذر زمان تخریب شدهاند.
یکی از ساکنان سالمند، زنی به نام «نائوکو کامیموتو» که به «مادر گربهها» معروف است، روزانه دو بار به آنها غذا میدهد و مراقبتهای درمانی انجام میدهد. غذای گربهها عمدتاً از طریق کمکهای مردمی از سراسر ژاپن تأمین میشود.
با توجه به کاهش جمعیت انسانی و نبود فرصتهای اقتصادی، احتمال دارد در چند سال آینده آوشیما کاملاً خالی از سکنه شود. در عین حال، جمعیت گربهها نیز رو به کاهش است.
با این حال، این جزیره هنوز یک جاذبه گردشگری خاص محسوب میشود و بازدیدکنندگان با قایق به آن سفر میکنند تا گربهها را ببینند و به آنها غذا بدهند. در نهایت، آوشیما نمونهای منحصربهفرد از همزیستی انسان و حیوان است؛ اما همزمان، داستانی آرام از زوال تدریجی هر دو.
